نقش دانش سنتی و سنت‎های محلی در مدیریت منابع آب (منطقه مورد مطالعه شهرستان بجستان- استان خراسان رضوی)
کد مقاله : 1121-SNRE-FULL (R1)
نویسندگان:
مهدی قربانی1، آزاد کرمی *2، جواد اکبری3
1استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
2سقز.بلوار شهید فهمیده.کوچه ی سبحان 1 پلاک14
3دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
چکیده مقاله:
حفظ و صیانت آب برای امور کشاورزی در حاشیه‌های کویر، که ریزش باران در آن نادر است از فنون بومی دوران گذشته بهره می‌برند. مردمان این سرزمین در زمینه‎های مختلف کشاورزی به خصوص آب و آبیاری از طرق مختلف و با دانش محلی خود، اقدام به اجرای برنامه‎های خود شده و توانسته اند با منطبق نمودن زندگی خود با محیط زیست، از خود محیط زیست برای زندگی مناسب تر در فائق شدن در محیط زیست اقدام نمایند. دانش بومی دانشی است که طی زمان در یک جامعه با توجه به فرهنگ خاص آن شکل گرفته و مبتنی بر تجربه، آزمون عملی و غیر رسمی است که به صورت شفاهی و سینه به سینه به نسل حاضر منتقل شده است. آبیاری‎های سنتی و نظام‎های مربوط به آن دارای چنان نظمی است که سبب شگفتی محاسبه گران و آگاهان از این نظام ها گردیده است و اعجاب آنها در مورد سازمان محاسبه، ابزار سنجش، شکل تقسیم، ابعاد و حجم مقسم‎ها، صرفه جویی ها و امثال آن بر انگیخته است. تحقیق حاضر به تحلیل نقش دانش سنتی در سنت های محلی در مدیریت منابع آب شهرستان بجستان از استان خراسان می‎پردازد. روش تحقیق این مطالعه به شیوۀ پیمایش کتابخانه‎ای و مرور اسناد و مدارک در مورد نظام تقسیم بندی آب در منطقه مطالعه و استخراج شد. با توجه به اقلیم منطقه،آب در رودخانه‎های موجود بجز رودخانۀ کالشور که به‎صورت آب شور دائمی وجود دارد، مابقی تنها برای چند روز در طول سال، آن‎هم به مدت چند ساعت به صورت سیلابی جریان می‎یابند. آب بجستان تقریباً منحصر به آب سطحی است که در عمق 15 و 80 متری قرار دارد. از دیرباز آب زیر زمینی این منطقه از راه قنات استخراج می‎شده است اسامی آن‎ها عبارتند از: محمد آباد(علیا)، گل بید (محمد آباد سفلی) و نوکاریز که در اصطلاح محلی قنات ثلاثه نام دارند. البته آب هر سه قنات در همه جا بر هم سوار نیستند و در بسیاری از زمین‎ها آب قنات‎ها به‎طور جداگانه بهره‎برداری می‎شود. هنگامی که آب نوکاریز و گل بید در بخشی از صحرا به هم می‎ریزند، دو آب را با هم "آب کامل"می‎خوانند و زمانی که هر سه آب بر هم سوار گردند آن را "آب ورهم" می‎نامند. واحد آب در بجستان فنجان است. فنجان درواقع یک ساعت آبی است که معادل یک سیزدهم ساعت یا 6/4 دقیقه استفاده از همۀ آب بجستان است. آب بجستان در کل 6200 فنجان می‎باشد. مالکیت آب به صورت سهامی است که بجستانیان هرکدام به مقدار نیاز خود سهمی از آب بجستان را در طول قرن‎ها خریداری می‎نمایند و این سهام گاهاً نسل به نسل منتقل شده است. در سال 1393 هر فنجان آب در منطقه 400 هزار تومان است به طوری که این اجاره‎بهاء را در بورس آب بجستان عمدتا پایین نگه می‎دارند تا لطمه‎ای به کشاورزان مستمند وارد نشود. جلسۀ تقسیم آب و تصمیمات کلی در مورد آب را 10 الی 15 نفر از معتمدان شهر تشکیل می‎دهند که در طی آن آب بین "کیال‎ها" تقسیم و مقدار آن توسط "مولف" یادداشت می‎گردد. صاحبان زمین مستقیماً آب را از کیال می‎گیرند، یا این امر را به "جووو" می‎سپارند. تقسیم مدار‎های آبی به صورت دو مدار بیست و یک روزه از اول فروردین تا نیمۀ اردیبهشت می‎باشد با گرمتر شدن هوا در نیمۀ اردیبهشت، چهار مدار چهارده روزه آغاز می‎شود پس از آن در تابستان دوازده مدار ده روزه دارند که به نام های ده اول تا ده دوازدهم مشهور اند. در قدیم پس از پایان این مدار‎ها که منطبق با اول آبان بود، آب در دشت‎هایی که بنا بود در آنها گندم کاشته شود رها می‎شد و به‌صورت نوبتی مورد استفادۀ همگان قرار می‎گرفت. در این زمان حتی بجستانیانی که حقابه نداشتند، می‎توانستند از آب به‎صورت رایگان استفاده کنند. این نوع استفاده را اصطلاحاً "بی حساب" می‎گفتند. وجود سنت‎های محلی و دانش بومی در بین کشاورزان این منطقه سبب شکل گیری سازمان اجتماعی آب شده است که نقش را در مدیریت منابع آب ایفا می‎نماید. در این راستا می‎توان نتیجه گرفت جهت حفظ و نگهداشت منابع آب در این منطقه توجه به سازمان اجتماعی آب و دانش‎های سنتی برای مدیریت محلی و حکمرانی محلی آب اهمیت اساسی دارد. می‎توان ادعا نمود چنانچه پتانسیل‎های اجتماعی و فرهنگی در این زمینه اضمحلال یابد مدیریت منابع آب نیز دچار مشکل می‎گردد. زیرا بازیگران اصلی مدیریت منابع آب جامعه انسانی هستند که در این منطقه شبکه محلی آب در بین بهره برداران و وجود عرف‎های محلی در بین افراد می‎تواند تقویت گردد و چنانچه نگاه مدیریت دولتی بر آب قنوات حکمفرما گردد شاید به‎دور از انتظار نباشد که پایدرای منابع آب در منطقه در آینده با تهدید جدی روبه رو گردد.
کلیدواژه ها:
سازمان اجتماعی، دانش سنتی، مدیریت آب، بجستان، قنات، کیال، مولف، جووویان
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است